Wielerseizoen 2011

Activiteit 1; 5 februari,  Spinningles Aart stigter

Activiteit 2; 13 maart, Training + voorbereiding WTG Zweden

Activiteit 3; 26 maart Teambuildingsdag Best

Activiteit 4; 7 mei Training + voorbereiding WTG Zweden

Activiteit 5; 5 juni Training + voorbereiding WTG Zweden

Activiteit 6; 17 t/m 24 juni WTG Goteborg Zweden

Activiteit 7; 14 t/m 17 juli Euregiotour in Italië

Activiteit 8; 4 september training in Hilversum

Activitiet 9; 17 september teambuildingsdag Best

Zaterdagmorgen 5 februari 2011 was voor de wielrenners van stichting sport en transplantatie weer de eerste kennismaken van het jaar. Dit keer was het niet de racefiets waar we op zaten, maar vandaag hadden we een spinningzaal afgehuurd voor een anderhalf uurtje intensief fietsen op de plaats. Na een korte introductie van de zaal, fietsen en instructeur begonnen we aan een warming-up van een paar minuten. De zweet druppels en het gehijg van sommige renners gaf wel aan dat dit best zwaar zal worden. Een nieuw nummer dus een nieuwe oefening. Een denkbeeldige berg van 10 minuten, steeds een stukje zwaarder. Ook bij deze oefening zag je de gezichten steeds meer vertrekken. Oké, we zitten dan wel aan het begin van het seizoen en sommige hadden nog niet eens op een fiets gezeten, dus dan mag er natuurlijk nog een beetje gesjoemeld worden. Eenmaal boven aangekomen, was het nummer afgelopen en kregen we weer een nieuw nummer. Maar als je boven bent moet je weer naar beneden en kregen we dus een snel nummer waarbij je heel snel en licht moet fietsen/trappen.

Veel variaties en afwisseling maakt het fietsen op de plaats best spannend en intensief.

13 maart 2011, Leersum  Vandaag was er weer een training voor het Sport en Transplantatie wielerteam. Een groepje van 5 renners waren naar het prachtige Utrechtse heuvelrug gekomen om een parcours van zo’n 1100 meter en een lekker klimmetje te komen trainen. Van onze trainer hadden we een trainingsprogramma gekregen die we moesten uitvoeren. 3 a 4 oefeningen in anderhalf uur fietsen. Omdat het voor sommige mensen nog best vroeg in het seizoen was, waren deze oefeningen nog een hele opgave.Halverwege de training kon je zien dat ze het erg zwaar hadden, met name het glooiende stuk omhoog. Maar ook na anderhalf uur hard werken kwamen we terug met een voldaan gevoel.

Al met al was dit voor de vijf renners een geslaagde training.

26 maart teambuildingsdag Best; Na heel veel afmeldingen bleven er gelukkig nog 4 renners over die vandaag zin hadden om een stuk van zo’n 50 kilometer te rijden door het Brabantse landschap. Omdat Bas uit deze streek komt en redelijk de weg wist, had hij voor ons een prachtige route uitgestippeld. Na de lunch stapte ze om hun fiets en begonnen rustig aan hun tocht. Je kon goed zin dat ze de afgelopen maand goed hadden getraind, want het tempo waar in ze reden lag er hoog. Soms tipte zelfs de veertig kilometer aan en dat is voor een trainingstocht toch best hard. Dit belooft zeker wat voor de aankomende spelen in Zweden. Maar ook hier kwam na zo’n 50 kilometer een eind waarna we wachten op de uitreiking van de selectiecertificaten.

7 mei 2011, Breda Helaas  door te weinig animo van de SET renners is deze training niet doorgegaan.

5 juni 2011, Leersum i.v.m de zware regenval die dag is ook deze laatste training met voorbereiding op de wereld spelen voor getransplanteerde niet doorgegaan.

WTG Goteborg Zweden 2011

Wegwedstrijd; Zondag 19 juni 2011

Vandaag stond dan eindelijk de wegwedstrijd op het programma. Vanmorgen dus
om 9 uur naar het park gegaan, waar we met de hele club Nederlandse fans hadden afgesproken. De vijf geselecteerde wielrenners hadden de afgelopen maanden hard getraind om op deze dag eens flink huis te houden.
Maar de spanning was bij iedereen behoorlijk goed merkbaar. De tijd tikte
maar langzaam weg, maar uiteindelijk werd om 10 uur het startschot gelost.
De vele supporters stonden over het hele parcours maar om een goed beeld te krijgen hoe zwaar daadwerkelijk het parcours was stonden wij op de steile beklimming van 14 %.

Het parcours was erg lastig, met twee keer een steile klim (14% helling),
waar in totaal 6 ronden werden afgelegd, dus we konden iedereen  behoorlijk
wat keren aanmoedigen. Uiteraard allen volledig oranje uitgedost.

Het wedstrijdverloop was enorm spannend; al snel vormde zich een kopgroep
van circa 10 mannen, waarin ook Gijs en martijn vertegenwoordigd waren. Iedere ronde was
het natuurlijk superspannend en waar iedere ronde steeds een (aantal)
renner(s) moest passen omdat er de hele wedstrijd verschrikkelijk hard werd
gereden, bleef Gijs en tot de laatste klim goed meedoen. Na een ronde of 4 waren we martijn toet kwijt, waar was hij gebleven? De laatste meters van die klim waren echter nét iets te lang. Gijs moest een 10 tal meters prijsgeven en kon dit gat helaas net niet meer dichten om mee
te sprinten voor de overwinning. 5-10 seconden achter de wereldkampioen uit
Australie en de Noorse nummer 2 (winnaar van de vorige 2 WTG’s), kwam Gijs
knap binnen op de vijfde plaats. Maar nog steeds was er niks te bekennen van Martijn, daar kwam hij zwaar teleurgesteld aangelopen. Al snel werd duidelijk dat hij een leegloper had.

Voor Harry was dit zijn eerste spelen en had erg hard getraind. In deze groep werd verstandig gestart. Harry en Jan bleven goed vooraan fietsen. In een groepje van drie man werd kop over kop gereden. Maar ook harry kreeg te maken met de pechfactor. Ook voor hem eindigde zijn wedstrijd stilstaand langs het parcours met een lekke band.

De wegwedstrijd van Koos van Moerkerk  was van een heel ander kaliber. Het startschot werd gegeven en de mannen vertrokken in tegenstelling tot de jonkies erg rustig. Boven aan de klim van 14% werd er gekeken naar elkaar waarbij Koos het voortouw nam. Bij de eerste passage bleek al dat Koos een voorsprong had van een paar seconden. Ronden naar ronden heeft hij dit uitgebouwd, en na 6 rondens stonden dus alle Nederlandse supporters klaar bij de finishlijn om Koos te feliciteren met zijn gouden medaille. Maar wat deed Koos, net voor de streep pakte hij zijn bidon en nam er nog een flinke slok uit, stopte hem weg en reed met een noodgang door. Iedereen was verbaast. Wat ging hij doen. Had hij wel zijn rondens geteld of deed hij gewoon een ere rondje. Maar bij de volgende passage had hij het begrepen, de handjes gingen in de lucht en was het voor Koos groot feest.